
Haftadan kalan bir işi yeniden yazmak yerine, o işte ilk olarak neyin değişeceğini yazın. Cümlede bir yer, dokunacağınız nesne ya da belge ve dışarıdan fark edilebilecek tek bir eylem bulunsun. İşi ne zaman bitireceğinizi söylemeniz veya devamındaki bütün adımları planlamanız gerekmez.
[Yer]deki [nesne ya da belge] üzerinde [tek görünür eylem].
Bu çalışma, yarım kalan maddeyi sürdürmeye karar verdikten sonra başlar. Hangi maddeyi ele alacağınız henüz belli değilse önce yarım kalanlar arasında sürdürme, küçültme veya bırakma kararı verebilirsiniz.
İşin sonucunu değil, başlangıçtaki değişimi yazın
“Kışlıkları düzenle” bir sonuç tarifidir. Hangi eşyayla başlanacağını, ilk hareketi ve nerede durulacağını göstermez. “Pazartesi kışlıklarla ilgilen” demek de sorunu çözmez; yalnızca belirsiz işi başka bir güne taşır.
Aşağıdaki doldurulmuş örnek kurgusaldır. Kışlıkların yatak odasındaki açık bir kutuda durduğunu düşünelim.
Yarım kalan madde: Kışlıkları düzenle.
Somut sonraki adım: Yatak odasındaki açık kutudan en üstteki atkıyı boş sandalyeye koy.
Yeni cümlede yer bellidir: yatak odası. Nesne bellidir: kutudaki ilk atkı. Eylem gözle görülebilir: atkı kutudan sandalyeye geçer. Cümle, geri kalan giysileri ayırmayı ya da bütün işi tamamlamayı zorunlu kılmaz. Atkı sandalyedeyken bu ilk adım bitmiştir.
Cümleyi dört soruyla daraltın
- Nerede başlayacağım? “Evde” yerine oda, raf, klasör ya da belirli bir belge yazın.
- İlk olarak neye dokunacağım? Bir eşya, dosya, not sayfası veya taslak seçin.
- Hangi tek hareket görülecek? Açmak, çıkarmak, taşımak, işaretlemek ya da bir cümle yazmak gibi belirli bir fiil kullanın.
- Nerede durabilirim? Eylem tamamlandığında ortaya çıkacak küçük ve görünür farkı tarif edin.
Bu soruların amacı işi mümkün olduğunca küçültmek değil, başlangıç çizgisini görünür kılmaktır. Seçtiğiniz eylem birkaç yeni karar gerektiriyorsa muhtemelen hâlâ bir görev başlığı yazıyorsunuzdur.
Üç belirsiz maddeyi yeniden yazma örneği
Aşağıdaki örneklerin tümü kurgusaldır:
- “Çalışma masasını toparla” yerine: Masanın sol köşesindeki gevşek kâğıtları boş dosyanın içine koy.
- “Öykü taslağına dön” yerine: Taslaktaki son paragrafın altına karakterin yapacağı tek hareketi bir cümleyle yaz.
- “Fotoğrafları ayır” yerine: İndirilenler klasöründeki ilk ekran görüntüsünü “sakla” ya da “sil” olarak işaretle.
Bu cümleler işlerin tamamlanma ölçütü değildir. Yalnızca başlanmış sayılacak ilk değişimi gösterir. İlk hareketten sonra devam etmek isterseniz yeni duruma bakarak bir sonraki cümleyi ayrıca yazabilirsiniz.
Başlangıcı yeniden belirsizleştiren ifadeler
Bir fiil zinciri kurmayın. “Kutuyu aç, giysileri ayır, eksikleri yaz ve kaldır” tek adım değil, küçük bir iş planıdır. Zincirdeki ilk doğrudan hareketi bırakın; diğerlerini şimdilik silin.
Süreyi eylemin yerine koymayın. “Bu işle biraz ilgilen” ya da “uygun olduğumda başla” neyin değişeceğini söylemez. Bir takvim kararı gerekiyorsa onu ayrı tutun; sonraki adım cümlesinde yapılacak hareket bulunsun.
Hazırlığı yeni bir projeye çevirmeyin. Başlamak için bir malzeme gerekiyorsa yalnızca o eksikliği somutlaştırın. “Dosyalama sistemi araştır” yerine “Dolaptaki boş dosyayı masaya getir” yazılabilir.
Sonucu sıfatla tarif etmeyin. “Daha düzenli hâle getir”, “iyice gözden geçir” ve “düzgünce tamamla” gibi ifadeler durma noktasını göstermez. Cümlenin sonunda neyin başka bir yerde, açık, işaretli veya yazılmış olacağını belirtin.
Kendi yarım işiniz için tek cümle yazın
Haftalık sayfanızdan yalnızca bir madde seçin ve aşağıdaki boşlukları doldurun:
Yarım kalan madde:
Başlayacağım yer:
Dokunacağım nesne veya belge:
Yapacağım tek eylem:
Eylemden sonra görülecek fark:
Sonraki adım cümlem:
Son cümleyi okurken içindeki “ve” bağlacına dikkat edin. “Ve” ikinci bir işi taşıyorsa cümleyi ilk görünür değişimde kesin. Elinizde bir bitirme sözü değil, nereden başlayacağınızı gösteren tek bir hareket kaldığında kayıt tamamdır.


