
Bekleme anını yazmak için geçen bütün süreyi anlatmanız gerekmez. Başlangıçta fark ettiğiniz bir işareti, beklerken değişen bir ayrıntıyı ve kaydın bittiğini gösteren son işareti yazın. Böylece defterinizde olay özeti değil, birbirini izleyen üç somut iz kalır.
Üç satırın ayrı görevleri
- Başlangıç işareti: Beklediğinizi fark ettiğiniz anda gördüğünüz, duyduğunuz veya elinizde tuttuğunuz tek bir ayrıntı.
- Aradaki değişim: Aynı yerde değişen bir ışık, ses, konum ya da küçük hareket.
- Bitiş işareti: Bekleyişin veya sizin kayıt aralığınızın sona erdiğini gösteren gözlenebilir ayrıntı.
İlk satırın bekleyişin kesin başlangıç saati olması şart değildir. Saate bakmadıysanız süre uydurmak yerine ilk fark ettiğiniz ayrıntıyla başlayabilirsiniz. Son satır da mutlaka beklediğiniz şeyin gerçekleşmesini anlatmak zorunda değildir; defteri kapattığınız anda hâlâ bekliyorsanız bunu açıkça yazabilirsiniz.
Doldurulmuş örnek
Aşağıdaki kayıt bütünüyle kurmaca bir örnektir:
Başlangıç: Durağın gölgesi ayakkabımın ucuna değiyordu.
Arada: Anahtarı avucumda çevirirken gölge kaldırımdaki ilk çatlağı geçti.
Bitiş: Yaklaşan araç göründüğünde anahtarı cebime koydum.
Bu üç satır aracın neden beklendiğini, günün geri kalanını veya duraktaki kişileri anlatmıyor. Yine de bekleyişin başı, içindeki küçük değişim ve sona yaklaşması birbirinden ayırt edilebiliyor.
Kendi kaydınızı yazın
Önce tek bir kayıt aralığı seçin. Bu aralık, sıraya girdiğiniz an ile numaranızın çağrılması arasında olabileceği gibi suyun ısınmasını beklediğiniz birkaç dakika da olabilir. Uzun bir bekleyişte bütün süreyi kapsamak yerine aynı yerde kaldığınız kısa bir bölümü seçin.
Ardından şu satırları tamamlayın:
Başlangıçta fark ettiğim:
Beklerken değişen:
Kaydı bitiren işaret:
Her satırda tek ayrıntı tutmaya çalışın. İlk satıra yer ve nesne, ikinci satıra görülen değişim, üçüncü satıra da bekleyişin yönünü değiştiren işaret yeter. “Uzun süre bekledim” gibi genel bir cümle yerine neyin yer değiştirdiğini, hangi sesin başladığını veya elinizdeki nesneyle ne yaptığınızı yazın.
Bir satır eksik kalırsa
Başlangıcı kaçırdıysanız
Kaydı geriye doğru tamamlamaya çalışmayın. İlk satırı “Beklediğimi fark ettiğimde…” diye başlatın. Böylece hatırlamadığınız bir başlangıç saati ya da ayrıntı eklememiş olursunuz.
Bekleyiş henüz bitmediyse
Üçüncü satıra sonucu değil, gözlemin bittiği anı yazın:
Bitiş: Defteri kapatırken ekrandaki numara hâlâ değişmemişti.
Bu cümle tamamlanmış bir sonuç uydurmaz; yalnızca kaydın nerede kesildiğini gösterir. Sonucu daha sonra yazmak isterseniz eski satırı değiştirmeden tarihli bir ek yapabilirsiniz.
Özel nedeni yazmak istemiyorsanız
Kimi veya neyi beklediğinizi belirtmek zorunda değilsiniz. “Bir yanıtı beklerken”, “sıradayken” ya da yalnızca “beklerken” demeniz yeterlidir. Kaydın odağı neden değil, süre içinde fark edilen değişimdir.
Değişen bir şey bulamıyorsanız
Sahnenin tamamına değil, dört küçük alandan birine bakın: ışığın sınırı, yinelenen bir ses, yakınınızdaki nesnenin konumu veya elinizin yaptığı hareket. Bunların hiçbirinde ayırt edebildiğiniz bir değişiklik yoksa bunu da dürüstçe yazabilirsiniz: “Bu aralıkta seçebildiğim bir değişiklik olmadı.”
Kaydı bitirmeden önce üç kontrol
- Her satırda işaret edebileceğiniz somut bir ayrıntı var mı?
- İkinci satır, ilk satırdan sonra neyin değiştiğini gösteriyor mu?
- Son satır, bekleyişin ya da kayıt aralığının nerede bittiğini belli ediyor mu?
Bu üç sorunun yanıtı evetse kaydı uzatmanız gerekmez. Yöntem özellikle bekleme anını ayırır; günün başka türden kısa kayıtları için iki dakikalık günlük kaydı çalışmasına geçebilirsiniz.


