
En kısa çözüm, ilgili defter sayfasına ve ayrı kâğıda aynı ek kodunu yazmaktır. Defterdeki işaret ekin nerede saklandığını, ekteki işaret ise ana kaydın hangi sayfada bulunduğunu göstermeli. Böylece aramaya hangi parçadan başlarsanız başlayın diğerine dönebilirsiniz.
Önce defterde sabit bir sayfa adresi oluşturun
Defterinizde basılı sayfa numarası yoksa ilk yazılı yüzden başlayarak her yazı yüzünü sırayla numaralandırın. Yalnız kullandığınız sayfalara numara vermeniz yeterlidir; yeni sayfa açtıkça sırayı sürdürün. Eski kaydınız böylece örneğin s. 37 adresini alır.
Sayfaları numaralandırmak istemiyorsanız “11 Ekim 2026 tarihli ikinci kayıt” gibi bir adres de kullanabilirsiniz. Ancak aynı tarihte başlıksız birkaç kayıt varsa bu adres kolayca belirsizleşir. Kısa bir sayfa numarası daha net bir bağlantı kurar.
Her ayrı kâğıda değişmeyen bir ek kodu verin
Ekleri konularına göre değil, geliş sırasına göre kodlayın: EK-01, EK-02, EK-03 gibi. Kâğıdı başka bir zarfa taşısanız veya içeriğe yeni bir başlık verseniz bile kodu değiştirmeyin. Saklama yeri değişebilir; iki parçayı birbirine bağlayan kod sabit kalır.
- Ayrı kâğıda sıradaki kodu verin.
- Eski defter sayfasının kenarına kodu, kısa içerik satırını ve ekin saklanacağı yeri yazın.
- Ek kâğıdın üstüne aynı kodu ve dönülecek defter sayfasını yazın.
- Kâğıdı, adı değişmeyecek bir cepte ya da zarfta saklayın. Örneğin arka kapak cebi içindeki “A zarfı”.
Doldurulmuş örnek: s. 37 ile EK-12
Defterin 37. sayfasında bir ev taslağından söz ettiğinizi, daha sonra bunun krokisini ayrı bir kâğıda çizdiğinizi düşünelim. Sayfanın kenarına şu kayıt gelir:
s. 37 ↔ EK-12
İçerik: Köy evi krokisi ve ölçü notu
Saklama: Arka kapak cebi / A zarfı
Ayrı kâğıdın üst kısmına da karşı yönü gösteren kayıt yazılır:
EK-12 → s. 37
İçerik: Köy evi krokisi ve ölçü notu
Saklama: Arka kapak cebi / A zarfı
İçerik satırı uzun bir özet değildir. “Mavi kâğıttaki hesap”, “konuşma sonrası notlar” veya “bahçe krokisi” gibi, aradığınız eki diğerlerinden ayıracak birkaç kelime yeterlidir. Özel ayrıntıları başlığa taşımak istemiyorsanız yalnız sizin anlayacağınız nötr bir ifade seçebilirsiniz.
Bağlantıyı iki yönden sınayın
Kâğıdı yerleştirdikten sonra iki kısa arama yapın:
- Sayfadan eke: Defteri s. 37’de açın. Kenardaki kayıt sizi EK-12’ye ve doğru zarfa götürüyor mu?
- Ekten sayfaya: EK-12’yi elinize alın. Üstteki kayıtla defterdeki ana nota dönebiliyor musunuz?
İlk arama başarısızsa genellikle saklama yeri eksiktir. İkinci arama başarısızsa ekin üzerindeki sayfa adresi eksik ya da belirsizdir. Yalnız bir tarafta kod bulunması, bağlantıyı tek yönlü bırakır.
Ek taşınırsa veya birkaç sayfaya bağlanırsa
EK-12’yi A zarfından başka bir cebe taşırsanız kodu değiştirmeyin. Eski saklama yerinin üzerini okunacak biçimde tek çizgiyle çizin ve hem ana sayfaya hem eke yeni yeri yazın. Böylece elinize geçen ekin nereye geri konacağını da bilirsiniz.
Bir ek birden fazla kayıtla ilgiliyse ekte bir ana adres, ardından ek bağlantılar kullanabilirsiniz:
EK-12 → ana kayıt s. 37
Devam: s. 52
Bu durumda 37. ve 52. sayfaların ikisine de “↔ EK-12” işaretini ekleyin. Ekin asıl bağlamı 37. sayfada kalır; sonraki sayfa ise ikinci bir dönüş yolu sağlar.
Ek kaybolduğunda kodu yeniden kullanmayın
Kâğıdı bulamazsanız sayfadaki bağlantıyı silmeyin ve EK-12 kodunu yeni bir kâğıda vermeyin. Saklama satırının altına “aranıyor; son kayıtlı yer A zarfı” yazın. Kâğıt daha sonra ortaya çıkarsa eski bağlantı hâlâ geçerli olur; çıkmazsa da defterde eksik parçanın varlığı görünür kalır.
Ayrı kâğıt eski düşüncenizi düzeltmek veya genişletmek için hazırlanmışsa, fiziksel bağlantının yanına düşüncedeki değişimi de kaydedebilirsiniz. Bunun için eski notu silmeden ek yapma düzeni kullanılabilir.


